Thais schoolbord:
De school:
Mooi Thailand !
Kinderen onderweg: spelen met een ballon aan een draad die opa daar gehangen heeft. Kan het eenvoudiger. Een kind heeft weinig nodig dan een speeltje en vooral aanmoediging:
Hij komt recht uit het veld, niet van het spelen, maar van het werken. Zijn hele lichaam zat onder de moddervlekken
Als ze mij zagen afkomen was het "Hello, Hello!" en als ik dan echt naar hun kwam was het een en al gejoel. Met de camera erbij werd alles nog gekker.
Een baby is een hangmap en een tevreden lachende moeder die niets anders deed dan wiegen en babbelen met haar kind.
Een huis met een ietjes meer wat je ziet aan de woning én aan het schrijn.
Eindelijk de weg even voor mij alleen. Wat is het druk geweest!
En daar zijn de fietsers maar dan enkel voor de -12 en de +60. Vanaf kleinsaf krossen ze met de scooter, zonder helm en soms met 3 op 1 brommer. En ik maar rondrijden met mijn plaatje van 11-11-11 "Een fiets meer is een auto minder". Spijtig dat de mens zo motorminded is.
Dit moet keihard zijn. Zoveel te lager hun labeur (suikkerriet met de hand oogsten) zoveel te meer ze zich bedekken, ook als bescherming natuurlijk. Toch valt het mij op, ook straatvegers omzwachtelen hun hoofd bijna volledig. Het lijken bijna outcasts maar ze lachen door hun stofmaskers heen.
Wat vind jij het beste transport voor suikerriet: karretjes achter de fiets, een pickup of een dubbele vrachtwagen?
Tijd genoeg voor een siesta bij hitte gewoon op de eettafel. Een zalig zicht.
Een moeder met kind die in een klooster met markt zich laten zegenen met woorden en veel water. Video volgt nog, leuk om te zien. Hier wordt natuurlijk een "offergave" voor aangeboden.
Bijna Cambodja dus de koning van Thailand moet mij nog uitwuiven met de nodige gratie door een "triomfboog". Ook bij het buitenrijden van de luchthaven werd ik door hem "ontvangen" en welkom geheten in Thailand. Wat een eer. Vive le roi!
Aan de grens tussen Thailand en Cambodja werd er gesleept dat het een lust was. Vreemd vond ik.
Dit is pal op de grens. Een onmogelijk grote en overbeladen handkar die door 6 man geduwd en getrokken werd. Waarom? Wel hier is mijn theorie. Om te handelen over de grens moet je er natuurlijk over. Je zal moeten betalen voor een auto, vrachtwagen en handkar. Natuurlijk is de handkar het goedkoopst zodat je absurde situaties krijgt zoals dit. Komisch om te zien. En de mannen maar lachen zeker met de foto.
Een ellendige visumcontrole is een soort betonnen gang met allemaal Westerlingen. Bij het aanschuiven kon je voor 300 Bath (7,5€) smeergeld je dit aanschuiven besparen en het rechtstreeks regelen met de politie. Ik heb het toch maar niet gedaan. Het was heel tricky hoe ze je aanspraken.
Een soort open clinic in Cambodja: ik zou er niet willen liggen.
Dit beeld had ik in het begin in Poipet (Cambodjaanse grensstad) maar je bent snel weer op het platteland.
Hopelijk...
Lijkt wel een publieke uitverkoop van postbussen.
